dystans

dystans przyszedł szybciej niż zwykle

a może po prostu znacznie wcześniej

jeszcze nieświadomie 

wiedziałam, że stąd wyjadę

...

chce zapamiętać to, co 

było miłe

osoby z którymi pracowałam

Jego wzrok, uśmiech

 i dystans

do tego co sprzedawaliśmy

("nawet gdybym spał na 

pieniądzach bym tej sofy za

 3tys nie kupił

warta jest 1/3 tego";)

3 bardzo inspirujące spotkania,

które podbudowały moje

zszargane poczucie wartości

 i dały nieco

nadziei

- że wszystko się ułoży

"tu naprawdę da się żyć"

chyba tak,

mi po prostu jakoś

nie wyszło

praca w "chorym"miejscu

nerwy, za dużo nerwów

....

współlokatorka, z którą

nie sposób porozmawiać

dominujące uczucie

samotności

dlatego nigdy nie spieszyłam

się z pracy do mieszkania

dlatego zawsze byłam

w pracy przed czasem

ale nie żałuję

dostałam solidną 

lekcję pokory

choć zawsze byłam

"dzieckiem karnym"

wychowano mnie staromodnie

"jak jest bałagan

-posprzątaj,

nie pytaj kto
go zrobił"

nie nauczono

mnie asertywności

te lekcję będę

musiała "odrobić"

sama

...

Słabość do rowerów i "pewnego typu" ;)aut rozwija się...

Jakoś nigdy nie przepadałam za Anitą, ale słowa tego
utworu bardzo do "mnie tu i teraz" przemawiają...

niebawem...

70% ubrań już w walizce

do końca pozostało 8 dni

wiem- brzmi to jakbym odbywała

wojskowa służbę

albo odsiadywała wyrok w więzieniu

a przecież

sama chciałam

...

poznałam tą drapieżną

twarz stolicy

z niemiłymi,

ignoranckimi ludźmi

mylących słowo

"sprzedawca"

ze

"służebny"

60dni

wiele obserwacji

i

zaledwie

12 wpisów na blogu

może brak mi jeszcze dystansu

a  może nie będę chciała w ogóle

opisywać tego

"epizodu warszawskiego"

...

Warszawę znałam dotąd od

tej "lepszej" strony:

koncerty, wystawy i ...
szaleństwo wyprzedaży w galeriach;)

codzienność jest inna

z miłością do miasta jest

jak z tą do drugiej osoby

rzadkie spotkania

pozwalają idealizować

mieć na oczach różowe okulary

i nie zauważać wad

może po prostu nie jestem

w stanie pokochać Warszawy

bo zbyt duża część mojego serca

pozostała w Piernikowie?

Muzyka pozytywna, powoli zaczyna odzwierciedlać mój stan;)

Gdzieś wyczytałam, że najbardziej banalne pytanie,

jakie można zadać to

"o czym myślisz?"

przyznam, że dostąpiłam tylko 

raz tego "banału"

kiedy siedzieliśmy przy kawie

w poźnomajowe popołudnie

uczucie krańcowości

odczuwałam fizycznie

dużo słuchałam,

niewiele  mówiłam

sprawiałam wrażenie nieobecnej

nie, nie ignorowałam Ciebie

o czym myślałam?

że gdybym 

kiedy się poznaliśmy

powiedziała Ci to,

czego teraz nie pozwoliłam

powiedzieć Tobie

byłabym

zupełnie inną osobą

lepszą?

mniej samotną?

wierzącą w marzenia?

na pewno

nie tak cyniczną

to mój list w butelce

życzę Ci by Twój rejs się udał

dokądkolwiek płyniesz

ahoj...

"wykopalisk" cd...

milion miłych słów, sentymentalnie

Z mówieniem o uczuciach zawsze miałam

 i mam problem

tak, jak z poczuciem niższości

i niskim poczuciem własnej wartości

(ech, brzmi jak na spowiedzi;)

ale kiedy 3 dni temu

odebrałam telefon 

i usłyszałam

"Pani Martyno,

przeczytałem ten rozdział

jest dobrze

bardzo dobrze,

naprawdę.

Martwiłem się, że obniży Pani poziom

w związku z pracą, ale się nie zawiodłem'

czułam jak się czerwienię i ten jeden raz

cieszyłam się że w rozmowie telefonicznej

tego nie widać

poczucie unoszenia się

uskrzydlenia

...

potem kolejny telefon

od kogoś kto wcześniej nie był

wylewnym w tym względzie

" jesteś bystra, wykształcona, mądra,

pracowita i atrakcyjna

znajdziesz pracę gdzie indziej"

taka kondensacja

komplementów

...

przytłaczające:)

Sentymentalne wspomnienie dzieciństwa...

Dla mnie to "ten" utwór, TA muzyka i energia...

p.s- klisza lomo wywołana ale szukam miejsca, gdzie za scan na płytę
nie liczą "jak za zboże";)

troche spóźnione...7 rzeczy o mnie

Mniej więcej tydzień temu POLALA  nominowała mnie do nagrody.

POLALA Droga,bardzo Ci dziekuje za ogromną przyjemność, jaką daje wyrożnienie!

Spełniając przyjemny obowiązek podaję

7 rzeczy o mnie:

1. nazwę "kawa" rezerwuję dla napoju z kafeterii.

 zawsze czarnego, bez cukru.

wszystko inne to dla mnie "napój kawowy";)

2. co roku w czerwcu czytam

"Śniadanie u Tiffany'ego"

 a jesienią "Zbrodnię i karę",

3. Przeczytałam wszystko, co napisał Mistrz Dostojewski,

do niektórych powieści wracając ( kilkakrotnie)

4.nadal nie wiem który film Polańskiego lubię bardziej

- "wstręt" czy "lokatora"

5. jestem zakochana w ścieżce dźwiękowej z "Tulipanów"

6. Lubię pudrowy róz, biel i szarości.

7. i czarny-dla kontrastu

Tyle o mnie- powinnam nominować 16 bloggerów, jednak większość z tych, których czytam
została juz nominowana, właściciele innych natomiast nie "bawią" się w łańcuszki
poprzestanę więc na :
Paulina - http://moonriverjournal.blogspot.com/
Mała Mi- http://jatonieja.blogspot.com/

Zasady zabawy:

1.Podziękuj i napisz link blogera, który przyznał Wam tę nagrodę,

2.

Skopiuj i wklej logo na swoim blogu,

3.

Nominuj innych cudownych blogerów (nie można nominować blogera, który Wam przyznał nagrodę),nominuj tyle blogow ile chcesz!

4.

Napisz o sobie 7 rzeczy,

5.

Napisz im komentarz, by dowiedzieli się o nagrodzie i nominacji

zmiana perspektywy

jeszcze jakiś czas temu myślałam

"choćby nie wiem co - zostanę w stolicy,

zrobi wszystko żeby tu dalej mieszkać"

znów okazało się jak mało znam

samą siebie

nie

nie zrobię wszystkiego

kiedy zaczynasz spąc po 3h na dobę

(bo z nerwów przed pracą nie możesz)

kiedy zaczynasz wracać do starych nałogów

(tak, T. znów-tym razem najmocniejsze ;(

kiedy w pracy chodzisz ciągle zdenerwowana

tak, że jedno słowo współpracownika

doprowadza Cię prawie do furii

wtedy przychodzi pytanie

"po co?

i

czy na pewno o TO chodzi?"

mieszkam tu miesiąc

nie widziałam nic

poruszam się między

mieszkaniem

a

pracą

kiedy mam wolny dzień

nie mam siły i motywacji by wyjść

założene:

pracuję przez sierpień

i szukam innej pracy

jeśli jej nie znajdę

"córeczko, zawsze możesz wrócić"

i nie będę się wahała

w gruncie rzeczy

samodzielne mieszkanie

w

 moim wypadku wygląda

identycznie jak to z rodzicami

może czuję się tylko

BARDZIEJ

samotna

czasm tak mocno

że samotność

staje się fizyczna

i czuję jej

dotyk

...

sama nie wiem co jest bardziej pociągające
te skrzypce czy wokalista;)

nieprzypadkowo...

nie lubię tłumaczeń związanych z terminem

>przypadek<

nie twierdzę również, że jestem

zwolenniczką teorii

"Twoje zycie w Twoich rękach"

determinizm istnieje

dziecko urodzone w bogatej rodzinie

ma "ustawiony start w życie"

o którym nie marzy nawet

dzieciak ze slumsów

ale nie o tym

...

"mogłabyś mi kupić

papierosy jak będziesz wracać z pracy?"

hmm...

mając

Dzień Dobroci dla

współlokatorki

weszłam do sklepu

gdybym tego nie zrobila

Obiekt Mojej Fascynacji

nie minąłby mnie po drodze

a ja

nie zobaczyłabym

na przejściu

bardzo szczęśliwej

pary

ktorą tworzył

On

i

"nie-ja"

"jestes pewna,

że szczęśliwą parę?"

"jak diabli"

i wszystko

znów

diabli wzięli

 

Ciekawe kiedy znów zawitają do Polski...